seirler.info
İlk görüş
(Əli Kərim)
Nə vaxt görüşmüşük?
Harda? Nə zaman?
Doğrusu, elə bil yadımdan çıxıb.
Təbəssüm səhəri doğdu üzündən,
Dayandın ehmalca əlimi sıxıb.
Sözlərin qırıldı, töküldü bir-bir;
Çırpdı divarlara, daşlara külək.
Kəlmələr dağıldı sahil boyunca
Yorulmuş bir gülün ləçəkləri tək.
Əynində sevincdən biçilmiş ağ don,
Gözündə çaşqınlıq ala-toranı.
Əllərin qonmağa bir yer tapmadı,
Sındırdın az qala barmaqlarını.
Sonra da gözlərin sirli söhbəti:
– Sevirsən?
– Sevirəm.
– Hər zaman?
– Hər an!
Sonra da dillərin şirin yalanı:
– Sevmirsən?
– Sevmirəm?
İndi o vaxtdan:
Saatlar,
həftələr, illər ötüşür.
Amma o ilk görüş yaşayır hələ.
Qocalmır, zamana yanıqlar verib,
Yaşayır hər yeni görüşümüzlə.
İlk görüş yox olsa, yox olub gedər,
Dönər bir heçliyə görüşlərimiz…
Görüşlər hamısı vərdişə dönər,
Bəlkə bir saatda qocalarıq biz.
Hər yeni görüşlə ilk görüş gəlir,
Bütün görüşlərə nur səpir bir-bir.
İlk görüş həmişə arxada deyil,
İlk görüş bəzən də gələcəkdədir.
______________________________________________
Teqlər: Əli Kərim şeirləri,
Əli Kərim ilk görüş şeiri,şeir,ilk görüş,
ilk gorus seiri eli kerim,seirler,seir,
Eli Kerim seirleri,şeirlər
#SevgiŞeirləri|#AyrılıqŞeirləri|#VətənpərvərlikŞeirləri