seirler.info
Yanan pərvanə
Pərvanə kimi mən bu gecə odlara yandım,
Ey ş’m, sənin çevrənə şövq ilə dolandım.
Baş əydi ürəkdən mənə göylərdəki ay da,
Onda ki, səni mən günəşin yavrusu sandım.
Gülşəndə bitən susəni gördüm, səni gördüm,
Sünbülləri gördükdə sənin zülfünü andım.
Gəl, sil gəlişinlə ürəyimdən bu qubarı,
Yarım, sənə dönməzdi, dəyişməzdi bu andım.
Tarınm, yuxuda gördüm onu, ah, bu nə röya,
Dünya mənə cənnət olalı, cənnəti dandım.
Gördüm ki, sevincdən dəxi bülbül də susarmış,
Lalə dodağın qaçdı, gülüş sirrini qandım.
Hurim, mələyim, gözlərimin nuri də sənsən,
Səndən savayı dünyada hər şeydən usandım.
Qumru oxudu Şəhriyarın nəğməsin əzbər,
Sərvim, başına qumru kimi bir də dolandım.
#SevgiŞeirləri|#AyrılıqŞeirləri|#VətənpərvərlikŞeirləri