seirler.info
Təbriz gözəli
Nazlı-duzlu o pəriçöhrə ki nərgizgülüdür,
Səni görcək vurular, sanki çəmən bülbülüdür.
Sənin ol gözlərinin çevrəsinin rənginə, bax,
Qərq olub göydə Sürəyya, o, bir ulduz gölüdür.
Salam eylər, əyilər socdənə, Təbriz gözəli,
O zərif sərvi-İrəm ki, özü Şiraz gülüdür.
İti xəncər qaşın ilə qara zülfün oyunu –
"Ləzgi rəqsi"ymiş, adı şerdə Qafqaz selidir.
Yoxdu şerimdə qədimlərdəki riqqət, şübhə,
Bu hekayət danışan telli sazın öz dilidir.
Gözəlim, bir qulaq as, dərdimizin tərcüməsi,
Musiqi varsa, onun həm bəmidir, həm zilidir.
Söyləyin, usta Səba titrəsin ol pərdədə ki,
Orda sirrin evinə pasiban eşqin əlidir.
Cilvəyi-hüsni-ilahinlə bacarmaz rəssam,
De ki, yığsın qələmi, rəngi, o rənglər ölüdür.
Yandırıb qol-qanadım, sonra salıblar qəfəsə,
Quşa bax ki, hələ də uçmaq onun nisgilidir.
Üfüqün Şərqdə İşıqlanması olmur əbədi,
Çünki Qərb də günəşə öz yuvası, öz elidir.
Sənə şohrət gətirib məndə hünər gözləməyin,
Şəhriyaram, qəzəlim incə gözəllər tülüdür.
#SevgiŞeirləri|#AyrılıqŞeirləri|#VətənpərvərlikŞeirləri