seirler.info

    Ey nazı çox dilbər, məni yandırma hicrin narinə,
    Çün yanaram pərvanətək şəm’-rüxün ənvarinə.
    
    Hicrin şərabı acıdır, müştaqə içirmə anı,
    Neçin ki, yar ol ağuyu içirməz, ey can, yarinə.
    
    Hüsnündən, ey şəmsü qəmər, afaqə düşdü fitnələr,
    Kimdir yetən əndişəsiz zülfü rüxün əsrarinə.
    
    Dünyavü üqbadə mənə məqsud sənsən, yoxsa mən
    Üqbayə sənsiz baxmazam, həm dünyanın miqdarinə.
    
    Vəslindən oldum çün qəni, mən mülkü malı neylərəm,
    Mən künfəkani vermişəm vəsli-rüxün didarinə.
    
    Saçır xəyalın nəqşinə lö’löi -şəhvarı gözüm,
    Ey dişləri dür, bax anın dürdaneyi-şəhvarinə.
    
    Üzün ənəlhəqqi məni zülfündə bərdar eylədi,
    Mənsur olandır asılan aləmdə eşqin darinə.
    
    Təsbih ilə səccadə çün zərq əhlinin ərkanidir,
    Aşiqlərə zülfün yetər də’vət qıla zünnarinə.
    
    Gər vasil olmaq yar ilə istərsən, ey aşiq, bu gün
    Gəl ur Nəsimi tək qafa kövnü məkanın varinə.



    ______________________________________________
    Teqlər:  Imadəddin Nəsimi qəzəlləri , 
    İmadəddin Nəsimi , qəzəllər , qezeller ,
    İmadeddin Nesimi qezelleri , qəzəl , qezel
  
#SevgiŞeirləri|#AyrılıqŞeirləri|#VətənpərvərlikŞeirləri